کد خبر : 5554
تاریخ انتشار : دوشنبه 19 تیر 1396 - 19:18
چاپ خبر دیدگاه‌ها برای اتفاقی رقم خورد که اصلا فکرش را نمی کردم / مدالی که حقم بود، پرید بسته هستند

اتفاقی رقم خورد که اصلا فکرش را نمی کردم / مدالی که حقم بود، پرید

اتفاقی رقم خورد که اصلا فکرش را نمی کردم / مدالی که حقم بود، پرید

علی خدیور دونده بومی جزیره کیش و ملی پوش دوی ۴۰۰ متر گفت: متاسفانه اتفاقی در مسابقات قهرمانی آسیا افتاد که فکرش را نمی کردم و مدال از دستم پرید.

به گزارش کیشوند نیوز از فدراسیون دو و میدانی ایران، علی خدیور دونده ۴۰۰ متر کشورمان در خصوص عملکرد خود در مسابقات قهرمانی آسیا اظهار داشت: همه چیز خوب پیش می رفت و بدون آماده بود که مدال خوبی را بگیرم، اما پیش بینی نداشتیم که این اتفاق بیفتد که مسابقه را تکرار کنند. در مقدماتی به راحتی با رکورد ۴۷ بالا آمدم، اما وقتی نیمه نهایی تکرار شد هم روحی و هم بدنی به هم ریختم. با وجود اینکه تمرکزم را از دست داده بودم، اما دوباره کمتر از ۱۲ ساعت نیمه نهایی را دویدم که فشار زیادی آورد. تمام فکر من این بود که تمام زور خود را برای فینال بگذارم، اما تکرار نیمه نهایی انرژی ام را گرفت.
وی ادامه داد: گرمای هوا و بارندگی هم وجود داشت و این برای همه بود و نمی خواهم بهانه بیاورم، اما تکرار یک مسابقه کار مرا تمام کرد و در فینال تا ۳۰۰ متر خالی کردم. به جرات می توانم بگویم که بدنم از تمام بچه هایی که اعزام شدند، آماده تر بود، اما قسمت این بود که اینجا مدال نگیرم.
رکورد دار دوی ۴۰۰ متر ایران گفت: شاید این اتفاق در تاریخ دوومیدانی بی سابقه بوده باشد که یک مسابقه را در ۱۲ ساعت دو بار برگزار کنند. حکمت خدا بود و شاید اگر مدال می گرفتم اتفاق بدی برایم می افتاد، اما خدا شاهد است که با وجود خستگی زیاد هیچ کم کاری نکردم و در ۲۰۰ متر هم دوی خوبی انجام دادم.
خدیور در مورد ادامه کار عنوان کرد: بعد از بازگشت به ایران مدتی را استراحت می کنم و مطمئن باشید با قدرت و انگیزه بیشتری برای حضور در بازی های آسیایی بازخواهم گشت. این اتفاق انگیزه زیادی به من داد که باید همیشه شرایط متخلف را در نظر بگیرم. مسلما ناراحتم که مدالی که حقم بود را از دست دادم، اما بازهم خدارا شاکرم که این رقابت برایم مصدومیتی نداشت.
ملی پوش دوی سرعت در مورد حضورش در ماده ۲۰۰ متر گفت: مسابقه خوبی بود و اصلا فکرش را نمی کردم که به فینال بیایم، چون هیچ انرژی ای نداشتم و بدنم درد می کرد. تنها دونده ای هم بودم که در ۴۰۰ متر دویده بودم.
وی در پایان با تاکید بر اینکه خدا خواست که خیلی زود رشد کنم، گفت: در مدت ۲۲ ماه از آغار کارم در دوومیدانی توانستم به بالاترین سطح ایران برسم و اصلا فکرش را نمی کردم که یک روز با بزرگانی همچون احسان حدادی، تیمور غیاثی و هادی سپهرزاد در یک تیم به مسابقات اعزام شوم. خدا به من کمک کرده و من هم می توانم خیلی بهتر از این کار کنم و به مردم قول می دهم که در بازی های آسیایی بهترین نتیجه را بگیرم.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بسته شده است.

css.php